„Radujcie się!”
Drodzy, Siostry i Bracia!
„Heirete! – Radujcie się!” Pozdrowieniem tym, tłumaczonym w czytanej dzisiaj Ewangelii jako „Witajcie!”, zwraca się zmartwychwstały Pan Jezus do Marii Magdaleny i drugiej Marii, wychodząc im naprzeciw po tym jak one, wczesnym rankiem owego pierwszego dnia tygodnia po Ukrzyżowaniu Pana, przyszły obejrzeć Jego grób, a teraz powracają śpiesznie by przekazać Apostołom, że grób ten jest pusty, a On – Zmartwychwstały, czeka na nich w Galilei – tam, gdzie ich spotkał i wezwał, i gdzie za Nim poszli zostawiając wszystko, gdzie rodziła się oraz wzrastała ich miłości ku Niemu, a także gdzie w Niego uwierzyli.
W kontemplowanym w tej Liturgii spotkaniu Zmartwychwstałego Jezusa z tymi kobietami, których miłość ku Niemu zawiodła w tamten ranek do Jego grobu, pozdrowienie to wybrzmiewa niezwykle radośnie. Przenika je bowiem, odwzajemniająco, Jego miłość do nich. Zaś samo pozdrowienie tchnie szczególną bliskością, której głębię odsłoni On Marii Magdalenie i drugiej Marii, polecając im: „Idźcie i oznajmijcie moim braciom…” (Mt 28, 10).
Jezus uczyni tak, myśląc wówczas o Dwunastu, zarazem jednak, jak wierzymy, nie ograniczając tego braterstwa tylko do nich. Wierzymy bowiem, że również i nas uczynił On swoimi braćmi i siostrami we chrzcie, którego przyrzeczenia odnowiliśmy uroczyście w Liturgii Wielkiej Soboty. Wierzymy także, iż, podobnie jak niegdyś owym spotkanym kobietom, tak dzisiaj i nam, spotykającym się z Nim w tej Eucharystii, Jezus wciąż przypomina kim jesteśmy w Jego oczach i w Jego sercu oraz do czego każdą i każdego z nas nieustannie zaprasza.
Drodzy, Siostry i Bracia!
Tym Jezusowym, tak lakonicznym dla ucha, a tak bogatym dla serca pozdrowieniem „Radujcie się!”, wybrzmiewającym w dzisiejszej Liturgii Słowa szczególnie radośnie, witam Was w imieniu własnym oraz całej ponad trzytysięcznej Wspólnoty Akademickiej naszego jezuickiego Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie.
Witam, życząc, aby to Jezusowe pozdrowienie, wyrażające ze swej natury autentyczną otwartość, przyjazną bliskość i szczerą gościnność inspirowało nas do przekraczania istniejących wśród nas podziałów na „swoich” i „obcych” oraz do stawania się dla siebie nawzajem coraz bardziej braćmi i siostrami.
Witam, życząc też każdej i każdemu z Was, aby Pan Jezus, jak niegdyś Marii Magdalenie i towarzyszącej jej Marii, tak również i nam wszystkim udzielił łaski rozpoznawania Go – żyjącego i działającego w nas i pośród nas.
Zarazem, dzieląc się z Wami radością ze zmartwychwstania Jezusa, dziękuję Wam za Wasze życzliwe towarzyszenie nam i wspieranie nas swoją obecnością, sympatią, radą i modlitwą w realizacji naszej akademickiej misji poszukiwania prawdy i dzielenia się nią ze studiującymi w tchnącym gościnnością i rodzinnością Ignatianum.
Równocześnie proszę Was wszystkich o wspieranie nas nadal Waszą modlitwą i mądrą radą.
Radosnego Alleluja!
Ks. dr hab. Tomasz Homa SJ, prof. UIK
Rektor Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie
Kraków, Wielkanoc 2026
